Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Τι είπαν ο Γιώργος Παπαναστασίου με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος





Σειρά επαφών με παράγοντες της περιοχής στην Αχαΐα, πραγματοποίησε το πρωί της Τρίτης ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος, Γιώργος Παπαναστασίου.

Πιο συγκεκριμένα, σε ιδιαίτερα ζεστό κλίμα συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη, κ. Τάσο Αποστολόπουλο με τον οποίο συζήτησε ζητήματα που αφορούν δράσεις της Περιφέρειας, ενώ ο κ. Αποστολόπουλος εξέφρασε την πρόθεση να παράσχει κάθε στοιχείο που έχει σχέση με τους τρεις νομούς της Δυτικής Ελλάδας και την πρόοδο των έργων και των δράσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη ή θα ξεκινήσουν μέχρι τις αρχές του νέου έτους.

Στη συνέχεια, ο κ. Παπαναστασίου επισκέφθηκε το Πανεπιστήμιο Πατρών όπου κατά την διάρκεια συνάντησης που είχε με τον Πρύτανη, κ. Γ. Παναγιωτάκη, εξέφρασε την άποψη πως η ανώτατη εκπαίδευση στην Δυτική Ελλάδα οφείλει να δώσει έμφαση και να εκμεταλλευτεί με την καλή έννοια, τα μεγάλα πλεονεκτήματα της περιοχής, όπως είναι οι συνδυασμένες μεταφορές, τα σπουδαία πολιτιστικά και αρχαιολογικά μνημεία, κλπ ενώ παράλληλα πρέπει και μπορεί να αποτελέσει μοχλό για την ανάπτυξη της καινοτομίας και της τοπικής οικονομίας.

Το απόγευμα της Τρίτης, ο υποψήφιος Περιφερειάρχης είχε συναντήσεις στο Αίγιο με τον δήμαρχο της πόλης, κ. Απ. Καραφωτιά καθώς και με τον υποψήφιο Δήμαρχο, κ. Δημήτρη Τριανταφυλλόπουλο, ενώ παράλληλα του δόθηκε η ευκαιρία να πραγματοποιήσει μικρή περιοδεία στη
ν πρωτεύουσα της Αιγιάλειας και να συνομιλήσει με πολίτες και επιχειρηματίες.
dete.gr

Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010

Ποιον Δήμαρχο απαιτείται να ψηφίσουμε


Του Ανδρέα Ρουμελιώτη

Ποιον δήμαρχο ψηφίζουμε …

1. Επιχειρήσεις είναι οι δήμοι. Με μπίζνες πλαν, έσοδα – έξοδα, κόστος – όφελος, διαχείριση και αξιοποίηση ανθρώπινου δυναμικού. Σ΄ αυτά δεν παίζει ρόλο αν είσαι δεξιός, αριστερό ή κεντρώος. Χρειάζεται να΄ χεις γνώσεις, εμπειρία, διοικητική ικανότητα και … επιχειρηματικό ταλέντο.
2. Αν κάποιος πετυχημένος τοπικός επιχειρηματίας, που είναι υπεράνω και εμπιστεύεστε την κρίση του, λέει πως «αυτόν τον υποψήφιοι δεν θα τον έπαιρνα στη δουλειά μου ούτε για κλητήρα», μη δίνεις σημασία στο ποιο κόμμα τον υποστηρίζει. Δεν αρκεί που΄ ναι μπλα – μπλας, καπάτσος, μέσα σ΄ όλα και καταφερτζής. Αν δεν ξέρει και δεν είναι ικανός, θα τα κάνει μπάχαλο.
3. Πολύπλοκη είναι και πολυσύνθετη πλέον η διαχείριση των δημοτικών πραγμάτων, θέλει όραμα, γνώση, ταλέντο, έμπνευση, φαντασία, καλούς συνεργάτες, σκληρή, επίμονη δουλειά και PR. Απαιτεί εξειδικευμένη τεχνογνωσία, πολυπραγμοσύνη, ευρύτητα γνώσεως και ανοιχτό μυαλό. Καμιά σχέση με τα 60΄s, τους Γκόρτσους, τους Μαυρογιαλούρους, τα 70΄s και τα 80΄s. Έχει πολύπλευρες αρμοδιότητες: τεχνικά έργα, εκπαίδευση, επιμόρφωση, αξιολόγηση, σύγχρονες υπηρεσίες. Σε καμία περίπτωση δεν είναι δουλειά για άσχετους και ανίδεους αυτή.
4. Σκουπιδιάρης! Είναι πρώτα απ΄ όλα ο δήμαρχος. Γιατί άμα πάθουμε καμιά πανούκλα απ΄ τα σκουπίδια, όλα τ΄ άλλα είναι λεπτομέρειες. Δεν είναι υποτιμητικό που΄ σαι ο αρχι – σκουπιδιάρης. Υπηρέτης του λαού πρέπει να νοιώθεις κι όχι τοπικός άρχων. Υπολείπεται η Ελλάδα σ΄ αυτό.
5. Λίντερ θέλει να΄ σαι! Να πείθεις τους συμπατριώτες σου να ανακυκλώσουν σε ειδικούς κάδους, που έχεις βάλει παντού, τα απορρίμματά τους. Να βρεις χρήματα για βιολογικό καθαρισμό και χώρους υγειονομικής ταφής. Να΄ χεις επισκεφθεί τις ευρωπαϊκές πόλεις που πολλά χρόνια τώρα θερμαίνονται απ΄ τα σκουπίδια. Δεν τα πετάνε όπου να΄ ναι, τα ανακυκλώνουν και τα αξιοποιούν, παράγουν ενέργεια απ΄ αυτά. Έχουν έσοδα. Βγάζουν λεφτά.
6. Πολυταξιδεμένος χρειάζεται να΄ ναι κάποιος για να τα καταφέρει. Να΄ χει γυρίσει στην Ευρώπη να δει πως πεζοδρόμησαν το κέντρο των πόλεων, πως έγιναν οι μεγάλες αστικές αναπλάσεις, οι ποδηλατόδρομοι, τα πάρκα, ο φωτισμός, οι αναστηλώσεις και η αξιοποίηση των κτιρίων ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος.
7. Διαβάζω τα φυλλάδια των περισσότερων υποψηφίων: σύγχυση, προχειρότητα, λίγο απ΄ όλα και τίποτα, αεροπατερισμός.
8. Σχεδιασμός σοβαρός δεν υπάρχει. «Πως οραματίζομαι να εξελιχθεί η πόλη μου μετά από 10 – 20 χρόνια; Ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός, οι ελεύθεροι χώροι, το πράσινο, οι χώροι άθλησης και ψυχαγωγίας, η στάθμευση, το κυκλοφοριακό; Κάτι άρπα – κόλλα διαβάζω στα περισσότερα φυλλάδια … Αοριστίες …
9. Μορφωμένος πρέπει να΄ ναι ο δήμαρχος. όταν όλο και πιο πολλά παιδιά σήμερα έχουν μάστερ και διδακτορικά, δεν μπορεί να κάνει κουμάντο στην πόλη ένας που΄ ναι αγράμματος και γκλίτσας!
10. Καλλιτεχνική φύση ο δήμαρχος. Να ξέρει από μουσική, ζωγραφική, εικαστικά, θέατρο, κινηματογράφο. Να μπορεί να «μυρίζεται» να συγκεντρώνει και να αξιοποιεί ό,τι πιο αξιόλογο κινείται στην πόλη, να επιβραβεύσει το ταλέντο, την έμπνευση. Να βρίσκει χορηγούς, να «το παίζει» και διαφημιστής! Οι πόλεις αναπνέουν και είναι ζωντανές όταν έχουν όλο τον χρόνο δρώμενα και εκδηλώσεις πολιτισμικές.
11. Ευαισθησία! Εσύ πρέπει να φροντίσεις για τους άστεγους, τους άπορους, τους άνεργους. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες. Και να γνωρίζεις από νέες τεχνολογίες, συνέχεια να μαθαίνεις!
Αν είσαι έτσι όπως σε περιγράφουμε, σε ψηφίζουμε δαγκωτό!



πηγή
http://pyrgos-news.blogspot.com/2010/09/blog-post_9778.html

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Kάθε «θαύμα» διαρκεί τρεις ημέρες


Tου Αθανάσιου Κατσίμπελη *


Με αφορμή το άρθρο του
iliatora με θέμα : «Θαύμα» στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση αλλά και σχετικά δημοσιεύματα του τοπικού τύπου της Ηλείαας έχω την υποχρέωση ως συνδικαλιστής, εκπαιδευτικός και γονιός να κάνω τις εξής παρατηρήσεις και να θέσω τα ερωτήματα που η δημοσιογραφική έρευνα οφείλει να τα διερευνήσει αν αληθεύουν.
Ξεκινώ με τα κενά των εκπαιδευτικών στην Ηλεία.
Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για «θαύμα» όταν φέτος για πρώτη χρονιά μετά από πολλά χρόνια οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί τοποθετήθηκαν μετά τον αγιασμό των σχολείων; (Πόσοι εκπαιδευτικοί τοποθετήθηκαν στα σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Ηλείας μετά τον αγιασμό μπορείτε να δείτε εδώ: http://dipe.ilei.sch.gr/ekpth/plirof.htm οι εκπαιδευτικοί αυτοί παρουσιάστηκαν στα σχολεία τους στις 14 Σεπτεμβρίου δηλαδή μια μέρα μετά τον αγιασμό.) Για κάποιους αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα αλλά για έναν εκπαιδευτικό που οφείλει να προετοιμαστεί πριν μπει σε μια τάξη σημαίνει πολλά.

Τι σόι θαύμα είναι αυτό όταν για πρώτη χρονιά φέτος οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας πήγαν ως νεοδιόριστοι ή αναπληρωτές στα σχολεία τους χωρίς να επιμορφωθούν;

Υπάρχουν ολοήμερα σχολεία αυτή τη στιγμή στην Ηλεία χωρίς δάσκαλο για το ολοήμερο και πόσα;

Υπάρχουν ολοήμερα σχολεία στην Ηλεία χωρίς ειδικότητες και πότε θα λειτουργήσουν αυτά τα ολοήμερα και πόσα είναι ;

Είναι πρωτοφανές κατόρθωμα που άνοιξαν σχολεία χωρίς δασκάλους;

Σημασία έχει αν άνοιξε ένα σχολείο ή αν μπορεί να λειτουργήσει όπως πρέπει;

Σε πόσα σχολεία διευρυμένου ωραρίου της Ηλείας έχουν καλυφθεί οι ειδικότητες που απαιτούνται για να λειτουργήσουν και η απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή που προβλέπεται;

Αληθεύει πως τη φετινή χρονιά μια εκπαιδευτική δομή πολύ σημαντική για την Ηλεία όπως το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κρεστένων παραμένει κλειστό γιατί το Υπουργείο δεν ανανέωσε τη θητεία των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε αυτά;
Αληθεύει πως σκοπεύει το Υπουργείο να περιορίσει τις θέσεις των δασκάλων στα Κέντρα αυτά σε μία που θα έχει ως αποτέλεσμα να χάσουν τον παιδαγωγικό τους ρόλο και να μειώσουν τα προγράμματά τους σε μαθητές δημοτικού;

Φέτος για πρώτη χρονιά οι αποσπάσεις και οι τοποθετήσεις έγιναν με αστραπιαίο ρυθμό; Επισκεφθείτε τη σελίδα του Υπουργείου Παιδείας και δείτε πότε έγιναν οι αποσπάσεις φέτος.
Πρόκειται για θαύμα λοιπόν; Ή κάθε θαύμα διαρκεί μόνο για τρεις ημέρες.
Διότι για τους εκπαιδευτικούς η φετινή χρονιά ξεκίνησε:
Με μειωμένες δαπάνες για την παιδεία. Το 1 δις που υπόσχονταν η κυβέρνηση χάθηκε στο δρόμο.
Με μειωμένες λειτουργικές δαπάνες των σχολείων κατά 67%, που έχει ως αποτέλεσμα οι διευθυντές σχολείων να αδυνατούν να αγοράσουν ακόμα και κιμωλίες.
Με λιγότερους διορισμούς εκπαιδευτικών. Στην Π.Ε. διορίστηκαν 1.400 εκπαιδευτικοί έναντι 3.162 που είναι ο Μ.Ο. της τελευταίας δεκαετίας.
Με ουσιαστικά προβλήματα υλικοτεχνικής και κτηριακής υποδομής. Πάνω από τα μισά νηπιαγωγεία στεγάζονται σε ακατάλληλα κτήρια.
Με χιλιάδες προνήπια εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου.
Χωρίς την υλοποίηση του προγράμματος της εισαγωγικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια.
Με τη λήψη μιας σειράς μέτρων εις βάρος της ποιότητας της εκπαίδευσης με στόχο τον περιορισμό των κενών.
• Αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.
• Συμπτύξεις τμημάτων και υποβιβασμούς σχολείων.
• Εφαρμογή 800 ολοημέρων «αναμορφωμένου προγράμματος» με στόχο την εξοικονόμηση 1.000 και πλέον δασκάλων.
• Με μη χορήγηση νέων εκπαιδευτικών αδειών για δασκάλους που επιθυμούν να επιμορφωθούν.
• Με μη πραγματοποίηση διαγωνισμού για αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό και διακοπή αποσπάσεων συναδέλφων του εξωτερικού, μέτρα που υποβαθμίζουν και απαξιώνουν την ελληνική εκπαίδευση του εξωτερικού.
• Με τον περιορισμό ή ακύρωση των αντισταθμιστικών δράσεων.

Αυτό είναι το «ΘΑΥΜΑ» αλλά τα επικοινωνιακά θαύματα δεν διαρκούν πάνω από τρεις ημέρες. Μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς τα βιώνουν από την πρώτη ημέρα.

*Δάσκαλος-M.ed, Nομικός

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Πνιγμένο στα σκουπίδια το αθλητικό κέντρο της Αγίας Βαρβάρας στον Πύργο


Το μοναδικό αθλητικό κέντρο Πύργου στην Αγία Βαρβάρα είναι εγκαταλελειμμένο και τα σκουπίδια το έχουν στην κυριολεξία πνίξει.
Ο χώρος που καθημερινά συγκεντρώνεται η νέα γενιά της πόλης του Πύργου δεν έχει καμία σχέση με τις βαρύγδουπες δηλώσεις που θα ακούσουμε προεκλογικά για την νέα γενιά, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, την ποιότητα ζωής, την προστασία του περιβάλλοντος.
Στην φωτογραφία (8-9-2010) αποτυπώνεται η κατάσταση του αθλητικού κέντρου η οποία βέβαια δεν διαφέρει από την εικόνα που συναντάμε στους μη κεντρικούς δρόμους.
Και ακόμα δεν έχουμε δει τα χειρότερα.

http://eparxos.blogspot.com/2010/09/blog-post.html

Οι βάνδαλοι ανενόχλητοι για άλλη μια φορά στο Δήμο Πύργου Ηλείας


Στον Πύργο Ηλείας Bάνδαλοι λυμαίνονται την κεντρική πλατεία του.Οι ίδιοι βάνδαλοι θρυμμάτισαν την προτομή του Αθανάσιου Κανελλόπουλου. Οι ίδιοι βάνδαλοι έκλεψαν την προτομή του Μητροπολίτη Φιλάρετου.Μετά την αποκατάσταση της προτομής έξω από το Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου στην κεντρική πλατεία του Πύργου Ηλείας δείτε την κατάσταση σήμερα...

ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΑΜΕ ΜΠΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ!!!

Τρίτη 31 Αυγούστου 2010

ΩΜΑ ΚΡΕΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΚΑΔΟΥΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΗΛΕΙΑΣ


"Η ψύχωση που έχω αναπτύξει με την ανακύκλωση ενδεχομένως σε κάποιες φάσεις να φτάνει τα όρια τις παράνοιας. Τσακώνομαι με τα παιδιά μου όταν πετάνε τα ανακυκλώσιμα υλικά στα οργανικά απορρίμματα (ο μικρός είναι τεσσάρων), βάζω τα χέρια μου στα σκουπίδια για να ανασύρω τα ανακυκλώσιμα και να τα βάλω στις σωστές σακούλες, το πρώτο πράγμα που αναφέρω σε αυτούς που φιλοξενώ είναι που να βάζουν τα ανακυκλώσιμα και που τα υπόλοιπα σκουπίδια κλπ.

Σήμερα σε ένα κλασικό δρομολόγιο μου προς τον μπλε κάδο της γειτονιάς μου, τα λαμπάκια μου ανάψανε στο κόκκινο.

Κάποιος ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ (και κατά τα άλλα ίσως αρεστός στην τοπική κοινωνία) είχε γεμίσει τον μπλέ κάδο της ανακύκλωσης με σακούλες από ωμά κόκαλα και κρέατα. Και δεν μιλάμε για κάποιον ιδιώτη αλλά προφανώς για επαγγελματία αφού στα γρήγορα μέτρησα τέσσερις σακούλες σκουπιδιών, που οι γάτες ή τα ποντίκια είχαν ξεσκίσει και είχαν αποκαλύψει το περιεχόμενό τους.

Η φωτογραφία είναι το μόνο στοιχείο που έχω την δυνατότητα να δημοσιεύσω.

Σε δύο ώρες (αφού είχε σκοτεινιάσει) ξαναεπισκέφτηκα τον κάδο της γειτονιάς μου (επί της οδού Ρ. Φεραίου) και το παζλ ολοκληρώθηκε με καφάσια παρατημένα στο δρόμο, δίπλα από τους κάδους.

Θεωρώ πάντως αυτονόητο ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να πάψει αυτή η μουγκαμάρα και η ανοχή όλων μας. Αυτή η νοοτροπία μας έχει στερήσει πολλά και το κυριότερο στο μέλλον θα μας στερήσει ακόμα περισσότερα.

Όσοι δεν σέβονται τους κανόνες και θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια υγεία θα πρέπει να δημοσιοποιούνται και να τιμωρούνται. Δεν έχω απολύτως καμία διάθεση, να παραχωρήσω το οτιδήποτε θεωρώ κοινωνικό μου δικαίωμα στον οποιοδήποτε κοινωνικά ανεύθυνο."


ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΗ ΗΛΕΙΑ 2007-2010


Tρία χρόνια η Ηλεία υποβαθμίζεται

Τρία χρόνια οι κυβερνήσεις Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ διαψεύστηκαν.

Γνωρίσαμε κείνο τον Αύγουστο μια πρωτοφανή καταστροφή .Σε παγκόσμια κλίμακα οι συνειδήσεις ξεσηκώθηκαν και νιώσαμε τότε τη λέξη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής είχε δεσμευτεί προσωπικά για άμεση και συνολική αντιμετώπιση των συνεπειών καθώς και για υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος ανασυγκρότησης .Ο πρωθυπουργός κ.Γ.Παπανδρέου υποσχέθηκε κι αυτός πως θα γίνουμε πρότυπος νομός πράσινης ανάπτυξης.

ΤΩΡΑ ΠΙΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΞΕΓΥΜΝΩΣΕ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ.

Τα προεκλογικά επιδόματα τα γνωστά πια τριχίλιαρα ζητούνται πίσω από την εφορία...και καλά κάνουν και ζητούνται σε αυτούς που τα πήραν παράνομα.

Ελάχιστες επιχειρήσεις στηρίχθηκαν ουσιαστικά από το κράτος και η θηλιά πνίγει τους περισσότερους επαγγελματίες .

Ψάχνουμε τα έργα ανασυγκρότησης …

Κανένα έργο ανάπτυξης δεν υλοποιείται.

Το μόνο αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι θα ζήσουμε τρίτη επέτειο των φονικών πυρκαγιών με την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ . Το μόνο βέβαιο είναι ότι ΚΑΙ η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δεν κάνει τίποτα να εφαρμόσει το ολοκληρωμένο πρότυπο σχέδιο ανασυγκρότησης που η ίδια είχε προεκλογικά και μετεκλογικά καταθέσει δημόσια .

Στο χέρι μας κρατάμε ΗΛΕΙΟΙ τις τύχες μας και η μνήμη όσων χάσαμε ΜΠΟΡΕΙ να μας οδηγεί στις σωστές επιλογές και μας υποχρεώνει να μην ξεχάσουμε τους υπεύθυνους και τις αιτίες . (ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ)

ΑΣ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΕ ΜΑΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΑΦΟΥ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΚΟΜΑ Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΛΟΓΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ!!!

Με όλη τη συμπάθεια, την εκτίμηση και το σεβασμό εμπνευστήκαμε το παραπάνω κείμενο βασισμένοι στο αρχικό κείμενο της κας Θεώνης Γεωργοπούλου ιατρού –πρ. γραμματέας Ν.Ε ΠΑΣΟΚ ΗΛΕΙΑΣ και Υποψήφιας βουλευτή Ηλείας του ΠΑΣΟΚ.
Φανταζόμαστε πως κι η ίδια θα προσυπέγραφε κάποιες έστω από τις τροποποιήσεις που κάναμε στο αρχικό κείμενο που είχε δημοσιευτεί πέρσι στην ιστοσελίδα της.
http://www.theoni.gr/arth6.htm .

ΑΣ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ.ΧΑΣΑΜΕ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ ...ΜΠΟΥΧΤΙΣΑΜΕ ΑΠΟ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ..ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ.
ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ.ΑΣ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΨΟΥΝ ΞΑΝΑ...!!


pyrgos-news

Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010

ΕΓΚΛΗΜΑ... ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΩΛΕΝΗΣ ΗΛΕΙΑΣ "ΠΕΤΟΥΝ " ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΔΟΥΣ ΑΠΟΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΕ ΡΕΜΑ! Διαβάστε περισσότερα: ΠΥΡΓΟΣ NEWS http://pyrgos-news.blogspot.co




ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΩΛΕΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ...ΜΠΑΖΑ!!!!
ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΩΛΕΝΗΣ ΚΑΘΑΡΙΖΕ ΤΟ ΡΕΜΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ από τα ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ και τοποθετούσε μάλιστα όπως βλέπετε στην φωτογραφία, πινακίδα για να μην συνεχίσουν οι κάτοικοι να πετούν εκεί τα σκουπίδια τους. Μετά από δυο χρόνια ο δήμος αποφάσισε να αλλάξει τους κάδους απορριμμάτων με καινούργιους, μέχρι εδώ όλα καλά, ας δούμε όλοι όμως που «ξεφορτώθηκε» τους παλιούς κάδους


όσο και να μην το πιστεύετε είναι το λαγκάδι στην είσοδο του μικρού πυρόπληκτου χωριού , τόση περιβαλλοντολογική ευαισθησία απο τον ΔΗΜΟ ΩΛΕΝΗΣ δεν περιμέναμε... αυτό είναι... αναδάσωση με μπάζα στα καμμένα!!!!


http://oreini-ileia.blogspot.com/2010/08/blog-post_9048.html

Διαβάστε περισσότερα: ΠΥΡΓΟΣ NEWS http://pyrgos-news.blogspot.com/#ixzz0wKJytDlB

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

Όχι στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας δίπλα στα σχολεία του Πύργου

Τις διαμαρτυρίες πολιτών μετέφερε ο Γ.Κοντογιάννης στη Βουλή

Τον κίνδυνο για την υγεία των παιδιών που φοιτούν στο 3ο Γυμνάσιο Πύργου, στο 4ο Λύκειο Πύργου, καθώς και στο παράρτημα των ΤΕΙ, μετά από την εγκατάσταση της κεραίας κινητής τηλεφωνίας σε απόσταση περίπου των 200 μέτρων, μετέφερε προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Μιχάλη Ρέππα, ο Βουλευτής Ηλείας Γ. Κοντογιάννης με Αναφορά που κατέθεσε στη Βουλή.

Συγκεκριμένα ο κ.Κοντογιάννης στην Αναφορά του μετέφερε τις καταγγελίες κατοίκων και μελών του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ οι οποίες αποτυπώνονται σε δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου της Ηλείας.

Ο πρώην Υφυπουργός επισημαίνει την σοβαρότητα της κατάστασης από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπει η κεραία μιας και σε απόσταση περίπου 100 μέτρων βρίσκεται το κτήριο στο οποίο στεγάζεται παιδικός σταθμός και ο αριθμός των μαθητών και σπουδαστών οι οποίοι φοιτούν στην περιοχή ανέρχεται γύρω στους 1000.

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

Η δυσοσμία από σκουπίδια έπνιξε τον Πύργο





Αποτέλεσμα της προβληματικής συγκομιδής των απορριμμάτων σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες της εποχής, είναι η ανυπόφορη δυσοσμία να πνίξει τον Πύργο.
Οι γεμάτοι κάδοι και οι σωροί των πλαστικών σακουλών έξω από αυτούς, χαρακτηρίζουν πλέον την πόλη του Πύργου.
Τα συνεργεία αποκομιδής του Δήμου σε αρκετές περιπτώσεις συλλέγουν μόνο τα σκουπίδια που είναι εκτός των κάδων, αφήνοντας τους κάδους γεμάτους. Και η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται την επόμενη μέρα ξανά και ξανά.

Η περιοχή γύρω από τους κάδους είναι μέσα στη βρώμα, αφού ποτέ δεν καθαρίζεται και χρειάζεται μεγάλη γενναιότητα για να την πλησιάσει κάποιος.
Οι κάδοι είναι μέσα στην βρώμα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τηρούν τις ισχύουσες υγειονομικές διατάξεις που αφορούν το τακτικό πλύσιμο και την απολύμανση τους.

Ψόφια ζώα εντός εκτός και περιμετρικά αυτών, κρέατα από τα κρεοπωλεία και τα super market που για μέρες βράζουν στις εγκαταλειμμένες σακουλές, χαρτοκιβώτια και καφάσια άναρχα αφημένα και τα ζουμιά να ζωγραφίζουν το οδόστρωμα απειλούν την υγεία μας και την ποιότητα ζωής μας.
Η υπηρεσία καθαριότητας ανήμπορη και ανίκανη να ανταποκριθεί στις βασικές λειτουργίες της.

Κανένας πολιτικός αρμόδιος για τα αντίστοιχα θέματα δεν έχει το θάρρος να απολογηθεί και να παραιτηθεί.
Οι αρμόδιες δικαστικές και υγειονομικές υπηρεσίες κωφεύουν και γίνονται συνεργοί στο συνεχιζόμενο έγκλημα.
Οι πολίτες κουρασμένοι και αδιάφοροι αρνούνται να διαμαρτυρηθούν, δέχονται και βολεύονται με τις γελοίες δικαιολογίες των υπευθύνων και αποκτούν άλλοθι για να συντηρήσουν την κακή νοοτροπία τους.
Η πόλη όμως γίνεται εχθρική για τους δημότες της, ρεζίλη για τους επισκέπτες και επικίνδυνη για όλους.
Μέχρι πότε θα τους επιτρέπουμε να ασελγούν σε βάρος του συνόλου;;; και δεν είναι θέμα προσώπων μόνο, είναι θέμα νοοτροπίας.


ΠΗΓΗ: http://eparxos.blogspot.com/

Κυριακή 18 Ιουλίου 2010

Μιλάμε για την Αριστερά: «Τι είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα;» του Δ. Καζάκη


Στην αριστερά κυριαρχούσε ανέκαθεν μια ιδιότυπη έπαρση. Για κάποιον περίεργο και μεταφυσικό λόγο θεωρείται ως δεδομένο από πολλούς ότι ο λαός, οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη έχουν απόλυτη ανάγκη την αριστερά Και μάλιστα ανεξάρτητα από την πραγματική κατάσταση της ίδιας της αριστεράς. Επομένως το κυρίαρχο ζήτημα είναι πρώτα να κάνει διάλογο η αριστερά, να τα βρει με τον εαυτό της και κατόπιν να αναλάβει τα ηνία του λαού, ο οποίος υποτίθεται ότι δεν τον απασχολεί τίποτε άλλο εκτός από το πότε και το πώς θα τεθεί επικεφαλής η αριστερά. Μέχρις όμως να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει υπομονετικά να περιμένει πότε θα είναι έτοιμη η αριστερά για να ηγηθεί του αγώνα. Δυστυχώς αυτή την αντίληψη αποπνέει και η πρωτοβουλία που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα με σκοπό τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς.

Άρθρο του Δημήτρη Καζάκη στο Δρόμο της Αριστεράς, 10 Ιουλίου 2010

Το σκηνικό είναι γνώριμο από παλιά. Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές από την εποχή της «ενωμένης αριστεράς» του 1974, του πάλαι ποτέ ενιαίου συνασπισμού της δεκαετίας του ’80 και πάει λέγοντας μέχρι τις μέρες μας. Κάθε φορά που η ζωή και η ταξική πάλη επιτάσσει να στραφούμε στον κόσμο, στους απλούς εργαζόμενους, να οργανώσουμε τη μαζική πάλη τους, να βοηθήσουμε στο ξεκαθάρισμα των άμεσων στόχων και των αιτημάτων εκείνων που θα επιτρέψουν να γεννηθεί ένα αληθινό πλειοψηφικό κίνημα μέσα στο λαό και την εργατική τάξη, ορισμένοι αναζητούν καταφύγιο στο διάλογο της αριστεράς στη βάση του «όλοι αριστεροί είμαστε, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός».

Έτσι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να συζητήσει τα πάντα από την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και την σοσιαλιστική προοπτική έως την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση τραπεζών, αλλά και την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Και μέχρι να τα συζητήσει όλα αυτά και πολύ περισσότερο μέχρι να καταλήξει σε διεργασίες κοινής δράσης των δυνάμεων της αριστεράς, κάτι πρέπει να κάνουν και οι εργαζόμενοι. Τι; Χαρακίρι; Ή μήπως είναι καταδικασμένοι να ζουν μέσα στην απόγνωση μέχρις ότου, ως άλλος από μηχανής θεός, έρθει να τους σώσει η αριστερά;

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είναι πολλοί στην αριστερά που – πίσω από τον όποιο αντικαπιταλιστικό βερμπαλισμό τους – τρέμουν το αίτημα της άρνησης του χρέους και της ρήξης που συνεπάγεται με τον «σκληρό πυρήνα» του κυρίαρχου συστήματος. Γνωρίζουμε επίσης ότι είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν αμάρτημα καθοσιώσεως ακόμη και το να τεθεί θέμα ευρώ ή ΕΕ. Γι’ αυτό άλλωστε και απουσιάζει ακόμη και ως θέμα συζήτησης της εν λόγω πρωτοβουλίας. Υπάρχει μόνο η γενική αναφορά για «αντιμετώπιση θεσμικών μορφών καπιταλιστικής ολοκλήρωσης», όπου πολύ βολικά μπορούν να χαθούν τα πάντα. Ενώ άλλοι προτιμούν να ξεφύγουν από την σκληρή πραγματικότητα με όνειρα για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Δικαίωμά τους. Γιατί όμως η συζήτηση θα πρέπει να πέσει σ’ αυτό το επίπεδο; Γιατί θα πρέπει να διεξαχθεί από μηδενική βάση και όχι στη βάση των άμεσων αιτημάτων του κινήματος;

Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Μπορεί σήμερα να υπάρξει οποιαδήποτε κίνηση προς τα εμπρός, οποιαδήποτε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η επίθεση, αν δεν ξεκινά από τα ελάχιστα, δηλαδή από την άρνηση του χρέους και την έξοδο από το ευρώ με όλα τα συνοδευτικά μέτρα που έχουν διατυπωθεί και τεκμηριωθεί; Τι σόι συζήτηση ή διάλογος είναι αυτός που αντί να έχει ως αφετηρία του το πώς πρέπει αυτά τα άμεσα και επείγοντα αιτήματα να εξειδικευτούν και να προωθηθούν με όρους μαζικού κινήματος, τα θέτει υπό αμφισβήτηση; Τι εξυπηρετεί κάτι τέτοιο, εκτός από τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό; Γιατί αυτός ο διάλογος θα πρέπει να νομιμοποιήσει ως αριστερές ή προοδευτικές εκείνες τις απόψεις που αντιπαλεύουν τα βασικά αυτά αιτήματα μέσα στο κίνημα; Μήπως γιατί μιλούν κι αυτές εξ ονόματος της αριστεράς και του σοσιαλισμού; Είναι κάτι τέτοιο επαρκές κριτήριο;

Η περίοδος στην οποία βρισκόμαστε δεν είναι συνηθισμένη. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αδυσώπητες. Δεν αφήνουν περιθώρια για γενικές αναζητήσεις στο χώρο της αριστεράς. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Ή θα κινητοποιηθεί η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, ή θα ζήσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις κοινωνικής αποσύνθεσης και διάλυσης. Πώς όμως θα γίνει να κινητοποιηθεί η πλειοψηφία του λαού; Με εκκλήσεις για να βγει στο δρόμο και να ανατρέψει την κυβέρνηση και τα μέτρα; Αρκεί αυτό, ή αποτελεί ένα βολικό άλλοθι για να χρεωθεί στου ίδιους τους εργαζόμενους η ήττα σύμφωνα με το γνωστό «εμείς τα λέγαμε, καλούσαμε τον κόσμο να ξεσηκωθεί, αλλά αυτός είναι βλάκας και δεν καταλαβαίνει.»

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η ενότητα της αριστεράς, ούτε ένα αριστερό μέτωπο, όπως κι αν το εννοεί κανείς, αλλά η ενότητα δράσης της πλειοψηφίας του λαού. Και η πλειοψηφία αυτή δεν βρίσκεται σήμερα στην αριστερά, ούτε καν έχει εμπιστοσύνη στην αριστερά. Όχι γιατί η αριστερά είναι διασπασμένη, αλλά γιατί δεν απαντά στα άμεσα προβλήματά του με τρόπο πειστικό και ρεαλιστικό από τη σκοπιά των συμφερόντων του. Γι’ αυτό και η ενότητα δράσης του λαού δεν περνά αναγκαστικά μέσα από την κοινή δράση της αριστεράς, αλλά μέσα από ένα ενιαίο κοινωνικοπολιτικό μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων. Κι αυτό απαιτεί μια εντελώς διαφορετική ενότητα. Όχι μια ενότητα για την ενότητα, αλλά μια ενότητα ανοικτή σε όλους, σε όλες τις δυνάμεις του λαού, που αποδέχονται την κοινή δράση ενάντια στον κοινό εχθρό στη βάση των πιο άμεσων και ζωτικών αιτημάτων για την επιβίωση των εργαζομένων και της χώρας.

Για να κατακτηθεί μια τέτοια ενότητα στην πράξη πρέπει πρώτα να χωρίσουμε για να ενωθούμε. Όχι για να ενωθούμε μεταξύ μας, αλλά για να ενωθούμε πρώτα και κύρια με τον απλό κόσμο. Και πρέπει πρώτα να χωρίσουμε με όλους εκείνους που μπορεί να φωνάζουν πιο δυνατά απ’ όλους ενάντια στην κυβέρνηση, τα μέτρα, το ΔΝΤ, το μνημόνιο, αλλά δεν τολμούν να απαντήσουν ανοιχτά και ξεκάθαρα – από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και του λαού – τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ. Αυτό το ενιαίο μέτωπο της πλειοψηφίας των εργαζομένων δεν μπορεί να το εκφράσει κανένα σχέδιο της «παναριστεράς», όσο ριζοσπαστικό κι αν εμφανίζεται στα λόγια, όπως άλλωστε δεν το εξέφρασε ποτέ έως τώρα. Όσοι συναρπάζονται με τέτοια εγκεφαλικά σχέδια αρνούνται ή αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η αριστερά έχει μόνο ένα χρέος: να φανεί χρήσιμη στον αγώνα που διεξάγει σήμερα η εργατική τάξη και γενικά ο λαός για την επιβίωση του. Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό οφείλει να καταλήξει στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

Υπάρχει αριστερά σήμερα που μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει σ’ ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο; Ναι υπάρχει. Δεν θα την βρείτε στις ηγεσίες και τους μηχανισμούς των κομμάτων της, ούτε στους διαλόγους των «επωνύμων» επί παντός επιστητού. Θα την βρείτε να αναπτύσσεται ραγδαία μέσα στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές, εκεί όπου αρχίζουν να ξεπετάγονται για πρώτη φορά τα έμβρυα μιας αυθεντικής λαϊκής οργάνωσης, μέσα από επιτροπές και πρωτοβουλίες μέχρι χθες ανένταχτων, αλλά και ενταγμένων, που ψάχνουν να βρουν τρόπους κοινής δράσης με τους γείτονες και τους συναδέλφούς τους για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα πιο κρίσιμα και επείγοντα προβλήματα της περιόδου. Πρόκειται για μια κρίσιμη μάζα αγωνιστών που διατρέχει οριζόντια τα κόμματα και τις οργανώσεις της αριστεράς και ξέρει να θέτει τα πιο άμεσα αιτήματα της κοινής δράσης πάνω από τις γενικότερες ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Εκεί βρίσκεται η ελπίδα. Κι εκεί μόνο μπορεί να στηριχθεί μια αληθινή πολιτική πρωτοβουλία που δεν θα αναλώνεται με τα όποια κοινά σημεία της αριστεράς, αλλά θα θέτει ως άμεση και επείγουσα ανάγκη το ενιαίο μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων, της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

H συγκλονιστική ιστορία ενός αδέσποτου στον Πύργο Ηλείας....

Οι οικιστές της Αγίας Παρασκευής στη Σπιάντζα του Πύργου Ηλείας σήμερα το πρωί συγκλονισμένοι είδαν ένα αυτοκίνητο - από αυτά που καθημερινά τρέχουν στον παραλιακό δρόμο θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των οικιστών και των παιδιών τους - να χτυπά ένα αδέσποτο σκύλο.
Το σκυλάκι σφάδαζε στον πόνο και αιμοραγούσε ενώ ο οδηγός φυσικά ούτε καν σταμάτησε.
Οι περίοικοι έψαχναν να βρουν αρμόδια υπηρεσία να το περιθάλψει αλλά μάταια.
Δεν υπάρχει καμία τέτοια αρμόδια υπηρεσία!!!
Κάλεσαν λοιπόν το Πύργος-news.Μας ενημέρωσαν και μας ζήτησαν τη βοήθειά μας.
Επικοινωνήσαμε με τον πρόεδρο της φιλοζωικής οργάνωσης Ρόμελ κύριο Ηρακλή Ματρόζο και μας παρέπεμψε στον αξιέπαινο κτηνίατρο κ.Ιωάννη Καλογερόπουλο.Ο σκύλος σώθηκε και φιλοξενείται σε σπίτι.Αν κάποιος ενδιαφέρεται να τον υιοθετήσει παρακαλούμε ας επικοινωνήσει με το mypyrgosnews@gmail.com.Kι επιτέλους οι υποψήφιοι στις δημοτικές εκλογές ας μας απαντήσουν : ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΩΣΤΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΝΑ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΖΩΩΝ; Αλλά θα μου πείτε εδώ δεν εξασφαλίζουμε τις συνθήκες περίθαλψης των ανθρώπων, για τα ζώα θα νοιαστούμε;























http://pyrgos-news.blogspot.com/2010/07/h.html

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Ο βαυκαλισμός του καθεστώτος και η “εικονική πραγματικότητα” που γίνεται κίνημα


Η δημιουργία μίας “εικονικής πραγματικότητας” για να εγκλωβίζει και να χειραγωγεί την λαϊκή θέληση έμελλε να είναι το τελευταίο και ήδη καμμένο χαρτί των ομόκεντρων κύκλων του καθεστωτικού μηχανισμού προπαγάνδας. Η ατάκα “9 κανάλια, δεκάδες δημοσιογράφοι, μία φωνή” δίνει περίτρανα τον κοινό παράγοντα μίας ασθμαίνουσας προσπάθειας ενός εξουσιαστικού μηχανισμού που έριξε όλες του τις εφεδρείες στη μάχη για την επιβολή της αναίσχυντης “Νέας Κατοχής” του μνημονίου “στήριξης” που θα διασφάλιζε την αυτοχρηματοδότηση του.

Προκλητικές δημοσκοπήσεις με ευρήματα ενάντια στην κοινή λογική, έλεγχος της πληροφορίας, ελεγχόμενο ρεπορτάζ και ταφόπλακα στην ανεξάρτητη έρευνα δομούν ένα τοπίο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί “Οργουελικό” εάν δεν ήταν δομημένο από κατά συνείδηση ανεπάγγελτους, κρατικοδίαιτους και μειωμένης νοημοσύνης εκτελεστικά όργανα. Τους εκλεκτούς δηλαδή του μεταπολιτευτικού συστήματος διοίκησης που καλλιεργήθηκαν από το ίδιο το σύστημα διακυβέρνησης για να το υπηρετήσουν πειθήνια.

Η ιστορία όμως εκδικείται με τον χειρότερο τρόπο: Ακριβώς αυτό το δημιούργημα της “Εικονικής πραγματικότητας” έμελλε να είναι το λίκνο της κινηματικής αντίδρασης μίας κοινωνίας, που ανδρώθηκε ακριβώς στην “Εικονική πραγματικότητα” του διαδικτύου με μία διαφορά: Η ζύμωση στον κυβερνοχώρο έγινε πεδίο απεικόνισης της ίδιας της κοινωνίας με κυρίαρχο στοιχείο την ανάπτυξη της αλληλεγγύης, της ανιδιοτελούς ανταλλαγής γνώσης και – κυρίως – την ανάπτυξη τρόπων έκφρασης και εφαρμογής στην φυσική (όχι εικονική) καθημερινότητα.

Παρά τα εκατομύρια που επενδύθηκαν σε “νέες τεχνολογίες”, διαδικτυακούς σαλτιμπάγκους, συναρθροιστές προπαγάνδας και έμμισθους πληκτρολόγους, η Ελληνική διαδικτυακή κοινότητα εντόπισε και απέβαλλε τους καθεστωτικούς αρλεκίνους. Δυστυχώς για τους ηγέτες του καθεστώτος, περιβάλλονται ακριβώς από πανικόβλητους, ανίκανους συμβούλους που συνεχίζουν να τους τροφοδοτούν με χαλκευμένα στοιχεία για να κρύψουν την παταγώδη αποτυχία τους!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα; Η αναφορά από το βήμα της βουλής, του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου σε δικτυακό τόπο (G700) που επικροτούσε τις πολιτικές της κυβέρνησης! Φανταστείτε την κατάρρευση. Ένας δικτυακός τόπος που “ιδρύθηκε” για να λιθοβολήσει μία κυβέρνηση που διατηρούσε την “εξαθλιωμένη” γενιά των 700 Ευρώ, έρχεται να αποθεώσει μία άλλη κυβέρνηση που “εξαφάνισε” αυτή τη γενιά, κάνοντας την Γενιά των 532 Ευρώ!

Και όμως, οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού τον “έπεισαν”! Τον έπεισαν να διαφημίσει μία στρατευμένη προσπάθεια μερικών εκατοντάδων επισκεπτών που ήδη εκείνη τη στιγμή είχε απαξιωθεί, διασυρθεί και λοιδωρηθεί από 1098 αναρτήσεις ανεξάρτητων ιστολογίων (σήμερα έχουν γίνει χιλιάδες). Ερασιτεχνισμός και κατάντια.

Ο πραγματικός όμως τρόμος του καθεστώτος έρχεται από άρθρα όπως αυτό της κυρίας Λίνας Γιανναρου στην Καθημερινή. Εκεί φαίνεται περίτρανα η απέλπιδα προσπάθεια να κρυφτεί κάτω από το χαλί η επέλαση των ανεξάρτητων ιστολογίων, αφού ο φέρελπις τίτλος “Οι διαδικτυακές παρέες γίνονται κινήματα”, κρύβει ένα άρθρο μνημειώδους αμηχανίας, στα πρότυπα της απίστευτης δημοσκόπησης που φιγουράρει στην ίδια εφημερίδα.

Παρουσιάζεται λοιπόν η …συντριπτική δύναμη του Twitter (!) και κάποιων ιστοσελίδων που ζουν προφανώς στη φαντασία της αρθρογράφου ως κινηματικές ενέργειες! Δικτυακοί τόποι ευτελούς επισκεψιμότητας που λειτουργούν ως θεραπαινίδες καθεστωτικών επιλογών αναφέρονται ως “αυθόρμητες προσπάθειες κινηματικού χαρακτήρα!”.

Ιστοτόποι που δεν επιτρέπουν καν την ανάρτηση σχολίων από τους αναγνώστες (όσους από λάθος βρίσκονται εκεί) διαφημίζονται ως μνημεία δημοκρατικών διαδικασιών!!

Μα ποιούς νομίζουν ότι εξαπατούν…

Ποιούς νομίζουν ότι “χειραγωγούν”. Πόσο θα κρύβουν κάτω από το χαλί την ηχηρή απάντηση των πολιτών που εγείρεται και τους γυρνά την πλάτη; Ενώ αυτοί συνεχίζουν να προβάλλουν με κωμικά επιχειρήματα καταστάσεις που συμβαίνουν μόνο στην καλοπληρωμένη κυβερνοφαντασία τους, το πραγματικό κίνημα εκδηλώνεται με μορφές και αριθμούς που αποτιμούν την πραγματικότητα.

Είναι το κίνημα που κατάφερε να ανατρέψει εξουσιαστικούς σχεδιασμούς φέρνοντας τον Σαμαρά στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ενάντια στις καλοπληρωμένες προσπάθειες των συμβατικών μέσων.

Είναι το κίνημα που έδωσε δύναμη σε όσους αντιδρούσαν στην υποτέλεια του μνημονίου να ορθώσουν φωνή ακόμα και μέσα στο κοινοβούλιο λέγοντας ένα ηχηρό ΟΧΙ.

Είναι το κίνημα που αποκάλυψε τις καταστροφικές πτυχές της συνέργειας ΔΝΤ – κυβέρνησης δίνοντας την ευκαιρία σε εκατοντάδες χιλιάδες αναγνωστών να ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ και να βγάλουν ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ συμπεράσματα, ενώ ΟΛΑ τα συμβατικά μέσα δεν άρθρωσαν ΛΕΞΗ, ενώ θα έπρεπε να έχουν το περιβόητο μνημόνιο ως πρώτη είδηση.

Είναι το ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ κίνημα που ποτέ δεν θα καταφέρουν να το εξαγοράσουν. Που προσπαθούν αλλά δε μπορούν να βρουν “επαφή”. Είναι το κίνημα που έχει 600,000 πραγματικούς (σωρευτικά) αναγνώστες, όσο δηλαδή όλες οι εφημερίδες τους μαζί. Που τα άρθρα του γίνονται θέμα συζήτησης από το γραφείο μέχρι το καφενείο και δειλά – δειλά στις αδέσμευτες φωνές των ΜΜ”Ε”.

Είναι το μέλλον αυτής της χώρας, όχι γιατί το θέλουν οι οικονομικοί μνηστήρες και τα συμφέροντα, αλλά το θέλει αυτός που ήταν είναι και θα είναι ΕΔΩ. Αυτός που θα μεγαλώσει τα παιδιά του ΕΔΩ. Που θα ξαναχτίσει το γκρεμισμένο του σπίτι ΕΔΩ. Θα αγωνιστεί για άλλη μια φορά όπως οι γονείς και οι Παπούδες του ΕΔΩ.

Ενώ εσείς θα είσαστε ΑΛΛΟΥ.



olympia

Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

Δεματοποιητής σκουπιδιών Πύργου: Μια πονεμένη ιστορία. Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!


Όταν ήμουν μικρός ο δάσκαλός μου έλεγε συνέχεια: να ρωτάς μόνο έτσι μαθαίνεις. Έτσι από πολύ μικρή ηλικία ρωτώ και τις περισσότερες φορές μαθαίνω ακόμα και αν πρέπει να παραμερίσω τα ψέματα και τις «μισοαλήθειες»
Πριν από καιρό όταν στον τοπικό τύπο διάβαζα για τον δεματοποιητή που ήρθε στον Πύργο και έπιασε δουλειά με τα σκουπίδια της πόλης είχα πραγματικά χαρεί. Μια μόνο μικρή πρόταση με είχε ανησυχήσει. «Οι συσκευασίες λόγω της διάβρωσης από τον ήλιο και το κρύο δεν αντέχουν παραπάνω από 2 με 3 χρόνια.»
Τότε ήταν που σκέφτηκα να δεις που θα την πάθουμε με το μηχάνημα αυτό. Θα χαλαρώσουν όλοι ότι δόθηκε μια προσωρινή λύση και θα σταματήσουν τις ενέργειες για οριστική λύση του προβλήματος.
Αναρωτιόμουν και άλλα πράγματα αλλά η φωνή της λογικής έλεγε δεν πρέπει να ανησυχείς οι ειδικοί και οι υπεύθυνοι ξέρουν και δεν θα κάνουν καμιά πατάτα….
Ο καιρός περνούσε και οι φωνούλες μέσα μου επειδή δεν έβρισκα απάντηση στα ερωτήματά μου έγιναν μεγάλες ανησυχίες ειδικά επειδή κάθε πρωί διασχίζοντας τη γέφυρα του Αλφειού για να πάω στην εργασία μου, έβλεπα το «ΛΕΥΚΟ ΒΟΥΝΟ» με τα δέματα των σκουπιδιών να μεγαλώνει απειλητικά.
Δεν άντεξα και επειδή όποιος ψάχνει βρίσκει απαντήσεις αποφάσισα το προηγούμενο Σάββατο να κάνω μια βόλτα από κοντά. Η ιδέα μου αποδείχτηκε πολύ γρήγορα καταπληκτική. Φτάνοντας μπροστά στο οικόπεδο που είναι εγκαταστημένος ο δεματοποιητής είχα την πρώτη δυσάρεστη έκπληξη.



Ακριβώς απέναντι μέσα σε ένα καταπράσινο χώρο ήταν τόσα πολλά σκουπίδια και μπάζα πεταμένα που η μυρωδιά σε έκανε να το ξανασκεφτείς για το που πας και για τις προθέσεις σου. Απίστευτο αλλά όχι τυχαίο κάποιοι «μελισσοκόμοι» είχαν εγκαταστήσει τις κυψέλες τους μέσα στο χώρο των σκουπιδιών. Άλλος ένας μύθος για μικρούς τοπικούς παραγωγούς μελιού που πρέπει να στηρίζουμε κατατρίφθηκε μέσα μου. Μετά η φωνή της λογικής επικράτησε και σκέφτηκα ότι δεν μπορεί εξαιτίας ενός ανεγκέφαλου να κρίνεις όλους τους συνεπείς μελισσοκόμους.


Η εικόνα όμως προς το οικόπεδο με τα παρατεταγμένα «άσπρα δέματα» είχε κάτι το περίεργο. Όλος ο χώρος ήταν φραγμένος και πολύ σωστά και με εγκατάσταση πυροσβεστήρων. Το καλύτερο όλων που με έκανε να χαρώ για λίγο ήταν η ύπαρξη γεωυφάσματος για να αποτραπεί τυχών διαρροή υγρών προς το υπέδαφος. Αυτό ήταν που με έκανε να προβληματιστώ στη συνέχεια. Μα είναι δυνατόν να έχουν διαρροές;



Η ύπαρξη ακριβώς δίπλα καλλιεργούμενων εκτάσεων και μιας κτηνοτροφικής μονάδας δε με ηρέμησε. Σε διπλανό χωράφι ανακάλυψα διάσπαρτα πλαστικά. Και τότε ήταν που με πλησίασε ο ιδιοκτήτης της παρακείμενης γης. Σχεδόν κλαίγοντας μου είπε δεν ξέρω ποιος είσαι αλλά σε παρακαλώ τράβηξε μερικές φωτογραφίες το χωράφι μου έχω έτοιμο σανό κομμένο και δεν μπορώ να τον μπαλιάσω από τα πολλά πλαστικά που έχει γεμίσει το χωράφι μου. Και να φανταστείς τώρα μπαίνουμε στο καλοκαίρι και δεν φυσά όπως το χειμώνα. Πραγματικά είχε δίκιο. Το όλο θέμα ήταν πολύ απλό. Κάποιοι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους με το δεματοποιτή και ο «στρατηγός» άνεμος έκανε τα υπόλοιπα.
Αποκαλύψεων συνέχεια. Ο κ. Βασίλης Φερλές συνέχισε ακάθεκτος. "Είναι όλοι τους εγκληματίες. Να φανταστείς για να φαίνονται όλα καθαρά έρχονται και με μηχάνημα σαν αυτά που πλένουν αυτοκίνητα και με ζεστό νερό και πλένουν τα δέματα που βγάζουν συνέχεια υγρά." Στην ερώτησή μου τι γίνεται με τα υπόλοιπα των πλύσεων αυτών, πήρα φοβερή απάντηση: "ΤΙΠΟΤΑ. Απλά για να μην φαίνονται τα χώματα λερωμένα τα καλύπτουν διαρκώς με αμμοχάλικο". Αυτό ήταν πραγματικά εμφανές. Το πρόσθετο αμμοχάλικο είχε αρχίσει να καλύπτει τα πλαϊνά των δεμάτων.
Η συνέχεια γίνεται πιο εφιαλτική. Ο κ. Φερλές με ενημέρωσε πως η γεώτρηση του που είχε για τα χωράφια του απέκτησε ξαφνικά πρόβλημα. Μια υποψία λαδιού επιπλέει στο νερό και έχει τα ιριδίζοντα χρώματα του πετρελαίου. "Αυτό είναι η καταστροφή μου. Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη γεώτρησή μου". Η απομυθοποίηση του όλου έργου ήταν τα τελευταία λόγια του κ. Φερλέ.

Από τις εγκαταστάσεις του δεματοποιητή το ποτάμι βρίσκεται στα 40 μέτρα. Η γεώτρηση είχε συναντήσει τον υδροφόρο ορίζοντα στα 6 μέτρα. Κάθε πρόβλημα στον υδροφόρο ορίζοντα σημαίνει και το ανάλογο πρόβλημα στα νερά του ποταμού.
Για μια ακόμα φορά απογοητευμένος από τον τρόπο που οι ειδικοί και οι υπεύθυνοι αντιμετωπίζουν ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως τα σκουπίδια της πόλης σαν μια «βιτρίνα» που την στολίζουν και σε κάνουν να πεις πως ο λαός έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει: «Απέξω κούκλα από μέσα πανούκλα». Ντροπή σε όλους αυτούς που υποτιμούν την νοημοσύνη μας. Πότε ένα τόσο σοβαρό θέμα θα αντιμετωπιστεί με σωστό τρόπο και όχι με λαϊκισμούς και τοπικισμούς; Ποιος θα έχει το πολιτικό ανάστημα να προχωρήσει σε λύση πέρα από πολικό κόστος και όχι σε ημίμετρα για προεκλογικούς λόγους;

Ένας σκεπτόμενος και προβληματισμένος πολίτης του Πύργου

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Παγίδα για τα παιδιά δίπλα από παιδική χαρά στο Επαρχείο Πύργου....







Μια παγίδα ,που ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν έχει επιφέρει θλιβερά αποτελέσματα, υπάρχει για τα παιδιά της πόλης μας δίπλα από την παιδική χαρά στο Επαρχείο Πύργου.Πόσοι άραγε γονείς που πάνε τα παιδιά τους να παίξουν γνωρίζουν αυτή την παγίδα;

Ρωτάμε κάθε αρμόδια αρχή :

1.Θεωρείτε επικίνδυνο ή όχι το συγκεκριμένο αφύλακτο φρεάτιο;

2.Ποιος έχει την ευθύνη φύλαξης και συντήρησής του;

3.Ποιος θα έχει την ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος;

4.Δικαιολογούνται τέτοιοι κίνδυνοι για τα παιδιά δίπλα σε παιδικές χαρές;