Αναδάσωση στη Σπιάντζα-Δείτε φωτογραφίες

ΦΥΤΕΥΣΑΝ ΤΟ ΔΑΣΑΚΙ

Πραγματοποιήθηκε σήμερα  Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013 από τον Σύλλογο Οικιστών Σπιάντζας σε συνεργασία με το 1ο Σύστημα Δασοπροσκόπων Πύργου και το Δασαρχείο Πύργου   δεντροφύτευση στο Αλσύλλιο της Σπιάντζας.
Η Δράση πραγματοποιήθηκε μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στις 11:00 το πρωί. Φυτεύτηκαν 450 νέα μικρά δέντρα. Στο φύτεμα συμμετείχε η ΣΕΤΗΛ ΠΥΡΓΟΥ, το 1ο Σύστημα Δασοπροσκόπων, η Εθελοντική Δράση Πύργου, το Δασαρχείο Πύργου καθώς και ο Σύλλογος Οικιστών Σπιάτζας παρέα με απλούς πολίτες που αγαπούν την Σπιάτζα και το δάσος.

http://spiatza.blogspot.gr/2013/02/blog-post_17.html

Η πάλη ενάντια στη συνεχή απαξίωση της Ολυμπίας και της Ηλείας

Του Αθανάσιου Κατσίμπελη*

Ο ιερός τόπος της Ολυμπίας και της Ηλείας είναι η γενέτειρα, εκτός των άλλων, του σπουδαίου αγωνίσματος της πάλης, «του αθλήματος των αθλημάτων» σύμφωνα με τον Πλάτωνα. Του αθλήματος  που συμβολίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά, τον αγώνα και την αδιάκοπη προσπάθεια του ανθρώπου, που ως παιχνίδι, από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, παλεύει να νικήσει και να υπερβεί τις δυνατότητές του κάνοντας άθλους, σπουδαίες  πράξεις, κατορθώματα, ή επιτεύγματα.

Αυτό το αρχαίο ελληνικό πνεύμα είναι δύσκολο βέβαια  να το κατανοήσουν οι «Αθάνατοι» της Διεθνούς Ολυμπιακούς Επιτροπής και ο Πρόεδρός της Ζακ Ρογκ. Ίσως και η μητρική του γλώσσα δεν τον βοηθά να καταλάβει την ποιοτική διαφορά της ομηρικής λέξης «άθλος» από τη λέξη «σπορ»  μιας και ο άθλος  δηλώνει σπουδαία ανθρώπινα κατορθώματα για χάρη του κοινωνικού συνόλου, εμπνευσμένα από υψηλά ιδανικά και δεν συνδυάζεται απαραίτητα με το θέαμα και το υλικό κέρδος.

Σκέφτονται λοιπόν οι «Αθάνατοι» της ΔΟΕ να καταργήσουν το αγώνισμα της πάλης από το πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020, γιατί όπως ισχυρίζονται από τη μια δεν βρίσκουν χορηγούς και το άθλημα  δεν πουλάει εισιτήρια και τηλεοπτικά δικαιώματα και από την άλλη, ζητούν να το καταργήσουν λόγω των περιπτώσεων ντοπαρίσματος αθλητών του. Δεν μας ανακοίνωσαν ωστόσο  αν σκέφτονται να καταργήσουν ακόμα και τις αρχαίες παραστάσεις από τα αγγεία και τους αμφορείς με τις εικόνες των αρχαίων αθλητών να αγωνίζονται στην Παλαίστρα της Ολυμπίας για ένα κλαδί ελιάς. Αλλά ποιος ξέρει μπορεί να το κάνουν κι αυτό, αν το απαιτήσουν οι χορηγοί των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων της ΔΟΕ.

Μια καλή ιδέα θα ήταν να επιλέξουν και νέα αγωνίσματα για τους αγώνες τους, τα «games» τους, που να προσφέρουν θέαμα και τεράστια κέρδη. Θα μπορούσαν για παράδειγμα στο μέλλον να διοργανώνουν αγώνες ρομπότ, μηχανημάτων που θα παλεύουν μέχρι θανάτου για το ποιο θα επικρατήσει εξολοθρεύοντας το αντίπαλό του μηχάνημα. Πολλά θα μπορούσαν να κάνουν και να σκεφτούν για να κερδίσουν «οι Αθάνατοι» της ΔΟΕ αλλά το θέμα είναι αν εμείς είμαστε διατεθειμένοι  να τους αφήσουμε να οικειοποιούνται το όνομα της Ολυμπίας διοργανώνοντας αγώνες που διαστρεβλώνουν την πανανθρώπινη σημασία τους, επειδή εμφανέστατα αγνοούν τους  ηθικούς σκοπούς της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Όσο για το θέμα του ντόπινγκ των αθλητών της πάλης που επικαλούνται, θα πρέπει να τους τονίσουμε πως το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο την πάλη και η αντιμετώπιση του θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων και θα πρέπει επίσης  να τους υπενθυμίσουμε πως και το ντόπινγκ είναι ένα θέμα που αντιμετωπιζόταν πολύ αποτελεσματικά στην Αρχαία Ελλάδα. Όπως δοξασμένοι έμεναν στην ιστορία οι αθλητές που νικούσαν, έτσι ατιμασμένοι έμεναν στην ιστορία οι αθλητές που παρέβαιναν τους κανόνες. Η τιμωρία ήταν απλή και αποτελεσματική. Τους υποχρέωναν να φτιάξουν ένα άγαλμα και να το τοποθετήσουν  μπροστά από την «Κρυπτή», τη μνημειακή είσοδο του σταδίου της Ολυμπίας, πάνω στο οποίο ήταν υποχρεωμένοι να γράψουν το όνομά τους και την επαίσχυντή τους πράξη. Ακόμα και σήμερα έχουν απομείνει τα βάθρα αυτών των αγαλμάτων του Δία, γνωστών ως Ζάνες (πληθυντικός αριθμός του ονόματος Ζευς). Απλές, ανθρώπινες και δίκαιες οι τιμωρίες αυτών που δεν τηρούν τους κανόνες. Η μόνη διαφορά λοιπόν της πάλης από τα άλλα αθλήματα είναι μόνο ότι απλώς τα άλλα αθλήματα «πουλάνε».

Είναι εμφανές και μόνο από την πρόταση κατάργησης του αγωνίσματος της πάλης πως κάποιοι εκεί στη ΔΟΕ θέλουν να αφελληνίσουν τους Ολυμπιακούς αγώνες και όπως δήλωσε και ο Ολυμπιονίκης μας Πέτρος Γαλακτόπουλος:  «Πρόκειται για θέατρο σκιών από ανθρώπους που υποτίθεται ότι λατρεύουν το αρχαίο ελληνικό πνεύμα και τονίζουν πόσο σημαντική είναι η ολυμπιακή φλόγα που ανάβει στην Αρχαία Ολυμπία, εκεί που βρίσκεται θαμμένη και η καρδιά του εμπνευστή των σύγχρονων Αγώνων Πιέρ ντε Κουμπερτέν.»

Εμείς οι Ηλείοι έχουμε υποχρέωση να τεθούμε μπροστάρηδες στην πάλη ενάντια στη συνεχή απαξίωση της Ολυμπίας και της ιστορίας του τόπου μας. Μπορεί οι κυβερνήσεις μας να μας καταδικάζουν καθημερινά στην υπανάπτυξη, αλλά το ηθικό μας πλεονέκτημα εξαιτίας και μόνο του ονόματος της Ολυμπίας είναι μεγάλο. Στην Ολυμπία ανάβει η Ολυμπιακή Φλόγα και νομιμοποιεί τους αγώνες αυτούς ώστε να φέρουν τον τίτλο «Ολυμπιακοί Αγώνες». Στην ανθρωπότητα απευθύνεται στο μήνυμά του στην τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας ο εκάστοτε Δήμαρχος της Αρχαίας Ολυμπίας κατά την τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας. Κι εκεί μπορεί πολλά να πει σε ζωντανή σύνδεση με όλη τη Γη.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μια μεγάλη εθνική κληρονομιά των Ελλήνων που οφείλουμε να τη μοιραζόμαστε ως κοσμοπολίτες με τους ανθρώπους όλου του κόσμου αλλά και να είμαστε τοποτηρητές του προσανατολισμού τους. Αν οι «Αθάνατοι» επιμένουν να οδηγούν το θεσμό σε λάθος κατεύθυνση θα πρέπει να τους απαγορεύσουμε και να τους από-νομιμοποιήσουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα «Ολυμπιακοί Αγώνες» για το εμπορο-πανηγύρι τους.

Οφείλουμε ως έθνος να ηγηθούμε μιας διεθνούς εκστρατείας ενημέρωσης με σκοπό την επαναφορά της ηθικής και των αξιών του Ολυμπιακού Κινήματος. Επίκεντρο αυτής της εθνικής προσπάθειας θα πρέπει να τεθεί η Αρχαία Ολυμπία και η Ηλεία.

Μόνο έτσι θα γινόταν σαφές και στον Επίτροπο της Ε.Ε κύριο Χαν που έβλεπε εκστασιασμένος τον Ερμή του Πραξιτέλη κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας πως η Ανάπτυξη της Ηλείας δεν αφορά μια τυχαία περιοχή της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορεί λοιπόν, επειδή μας «έτυχαν» ανεπαρκείς πολιτικοί να σταματήσουμε εμείς οι Ηλείοι την πάλη. Για να πετύχουμε όμως αυτόν τον άθλο απέναντι στη συνεχή απαξίωση της Ολυμπίας και της Ηλείας πρέπει πρώτα να βρούμε το δρόμο της Αρετής όπως αρμόζει πριν από το ξεκίνημα ενός άθλου. Στο δρόμο αυτό οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε την «πολιτική δειλία», έχοντας ως παράδειγμα τους Ηλείους κριτές, που στην 201η Ολυμπιάδα, το 25 μ.Χ. τιμώρησαν τον παγκρατιαστή Σαραπίων, επειδή μία ημέρα πριν από τον αγώνα φοβήθηκε τόσο πολύ, ώστε έφυγε κρυφά. Αυτός ήταν και ο μόνος αθλητής στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που τιμωρήθηκε για δειλία.

*Δάσκαλος-M.Ed, Νομικός.

Πανεπιστήμιο στην Ηλεία : Αν όχι τώρα…πότε;

Του Αθανάσιου Κατσίμπελη* 

     Εκτός από τόπος  ισχυρού διαχρονικού συμβολισμού και μοναδικού φυσικού κάλλους η Ηλεία ήταν από τα αρχαία χρόνια και τόπος του πνεύματος και του πολιτισμού. Κάτι που σήμερα παραμένει ακόμα το ζητούμενο. Στο εξωτερικό μπορεί να μην γνωρίζουν τη λέξη «Greece», ξέρουν όμως σίγουρα τις  λέξεις «Olympia» και «Olympic games». Αν οποιαδήποτε άλλη χώρα είχε περιοχή στην επικράτειά της μόνο με αυτό το brandname είναι σίγουρο ότι θα την είχε κάνει ανεξάρτητο κρατίδιο και θα κυκλοφορούσε και δικό της νόμισμα για την περιοχή αυτή, εξαιτίας των κερδών που θα απέφερε η ανάπτυξή της.

    Η Ηλεία με τα δυο της μυθικά ποτάμια, τον Αλφειό και τον Πηνείο, τα οποία ο Ηρακλής ένωσε για να καθαρίσει τους κόπρους του Βασιλιά Αυγεία!!

Αυτή που την εποχή του Στράβωνα ονόμαζαν Ηλείαν, δηλαδή «την παραλιακή περιοχή που βρίσκεται μεταξύ των Αχαιών και Μεσσηνίων στο εσωτερικό δε φθάνει μέχρι τη Φολόη της Αρκαδίας...».

      Σήμερα απομείναμε να ονομάζουμε Ηλεία έναν φτωχό νομό της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας ο οποίος παρά το γεγονός ότι διαθέτει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης (πρωτογενή παραγωγή (γεωργία-κτηνοτροφία), φυσικούς πόρους, ιστορία και πολιτισμό) παραμένει ουραγός της παρακμασμένης Ελλάδας. Ένας νομός που περικλείεται από τρία Πανεπιστήμια –Πατρών, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας- και ωστόσο σε αυτόν δεν έχει την έδρα της καμία Πανεπιστημιακή Σχολή!!

     Αυτό συνέβη, γιατί όταν τα τρένα της ανάπτυξης  περνούσαν κανένα δεν έκανε στάση  ούτε τέρμα εδώ. Μείναμε  για χρόνια μακριά από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, καθώς ο κομματισμός και η μιζέρια κατέστρεψαν κάθε προοπτική του τόπου  Ο κάλλιστος  αυτός τόπος μας,  είχε την ατυχή έμπνευση να εμπιστευτεί τις τύχες του τα τελευταία  χρόνια σε ένα ανίκανο, άτολμο και μοιραίο για τον τόπο μας πολιτικό προσωπικό που δεν μπόρεσε ή χειρότερα δεν ενδιαφέρθηκε να αξιοποιήσει την πεδιάδα, το νερό, τα λιμάνια, το φυσικό περιβάλλον και κυρίως τον πολιτισμό αυτού του γεμάτου χάρες τόπου!

        Αυτά  οφείλουμε να αξιοποιήσουμε έστω και τώρα, αν θέλουμε να ευημερήσουμε τα χρόνια μετά την σημερινή παρακμή που περνά η χώρα. Η Ηλεία μας δεν έχει ανάγκη το τσιμέντο…για να αναπτυχθεί. Επιβάλλεται να προστατευτεί απόλυτα το φυσικό της περιβάλλον και να επενδύσουμε στη Γεωργία, τον Τουρισμό Υψηλού Επιπέδου, την Παιδεία και τον Πολιτισμό.

       Όπως άλλωστε πολύ σωστά είχε πει ο Ηλείος Βύρων Πολύδωρας  στους συμφοιτητές του στο Ηarvard : «Eσείς μπορεί να διαβάζετε και να μιλάτε για τον τόπο μου, εγώ όμως μεγάλωσα στη φύση της Ολυμπίας και δεν είναι το ίδιο».

        Η Αρχαία Ολυμπία θα μπορούσε να αποτελέσει το επίκεντρο της παγκόσμιας διανόησης με Πανεπιστημιακά ιδρύματα, ελληνικά και ξένα, που θα προσέλκυαν χιλιάδες καθηγητές και φοιτητές από όλο τον κόσμο.  Αντ’ αυτού δεν κατέστη δυνατό να έχουμε ούτε μία πανεπιστημιακή σχολή στον τόπο μας, την πατρίδα του ιδρυτή του σκεπτικισμού Πύρρωνα, που είχε ακολουθήσει τον Μέγα Αλέξανδρο στα πέρατα της γης, του μαθητή του Σωκράτη Φαίδωνα, του σοφιστή και ειδικού στα ζητήματα αισθητικής Ιππία, του φιλοσόφου της Μεγαρικής Σχολής Αλεξίνου και του μαθητή του Πλάτωνα, Φορμίωνα.

       Η ιδέα για την ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής στην Ηλεία είχε προωθηθεί από την Επιτροπή Πρωτοβουλίας για διεκδίκηση Πανεπιστημιακής Σχολής στην Ηλεία, στην οποία συμμετείχε, και το αναφέρει πάντα στο επίσημο  βιογραφικό του, ο νυν Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Κώστας Τζαβάρας.Η ιδέα αυτή είναι επιτακτική ανάγκη να επανατεθεί άμεσα ως πρωταρχικό αίτημα του τόπου μας γιατί αλλιώς θα παραμείνει μόνο ιδέα.

      Δεν πρόκειται για ένα ακόμα τοπικιστικό και αντιαναπτυξιακό αίτημα παραγοντίσκων κάποιας τυχαίας περιοχής της Ελλάδας που αγωνιούν να έχουν φοιτητές για να νοικιάζουν κανένα διαμέρισμα στους φοιτητές μιας και το κράτος δεν μεριμνά για τη στέγασή τους.

Το αίτημα για τη μετατροπή της Αρχαίας Ολυμπίας και κατ’επέκταση όλης της Ηλείας σε παγκόσμιο πνευματικό κέντρο Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού μπορεί και πρέπει να αποτελέσει Εθνικό στόχο.

           

  Αν όχι τώρα...πότε;

*Δάσκαλος-M.Ed.-Νομικός

5 οι βουλευτικές έδρες στο εξής για την Ηλεία-Αλλάζει ο χάρτης των εδρών στην Επικράτεια

Αλλαγές στις βουλευτικές έδρες επέφερε η τελευταία γενική απογραφή πληθυσμού του Μαΐου 2011, σύμφωνα με σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, με το οποίο καθορίζονται οι βουλευτικές έδρες κάθε εκλογικής περιφέρειας.

Το επίμαχο διάταγμα κατατέθηκε στο Ε' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας για νομοπαρασκευαστική επεξεργασία. 

Δημοτικό Σχολείο «φάντασμα» στην πόλη του Πύργου, ΓΙΑΤΙ;

Του Αθανάσιου Κατσίμπελη*

Πάγιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας της πόλης του Πύργου Ηλείας είναι, εδώ και χρόνια, η κατασκευή του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου. Πρόκειται για ένα σχολείο «φάντασμα» το οποίο αν και έχει ιδρυθεί από το έτος 2003 εντούτοις δεν λειτούργησε ποτέ γιατί δεν υπάρχει κτήριο!!! Το τελευταίο δημοτικό σχολείο στην πρωτεύουσα του Νομού Ηλείας  εγκαινιάστηκε το 2005.

Η ραγδαία οικιστική ανάπτυξη της δυτικής πλευράς της πόλης του Πύργου οδήγησε στην ανάγκη δημιουργίας, του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου, προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα τρία μεγάλα σχολεία της περιοχής και να καλυφθούν οι ανάγκες του συνεχώς αυξανόμενου μαθητικού πληθυσμού.